Леніна, 62/2

Адрас сучасны: вул. Леніна, 62/2

Адрас гістарычны:  Бульварны праспект | вул. Уніі Любельскай | праспект 17-га Верасня | Дойчштрассэ | вул. 17 Верасня

Год пабудовы: 1932-1933 гг.

Архітэктар: Мікалай Катовіч

Гісторыя дома, цікавосткі

Дом ўваходзіць у склад гістарычнага квартала № 19, участак № 15. Брэст-Літоўскі квартал № 19 абмяжоўвалі вуліцы: Бульварны праспект (Леніна), Збірэгоўская (Будзёнага), Мядовая (К. Маркса), Крывая (Дзяржынскага); з 1921 г. квартал фармавалі вуліцы Уніі Любельскай, Лістоўскага, Зыгмунтоўская, Кшыва адпаведна.

Квартал, які сфармаваўся да 1939 г., амаль без змены дайшоў да канца ХХ стагоддзя. У квартале пасля зносу гістарычнай забудовы пабудаваны два новыя будынкі: будаўнічы тэхнікум і жылы дом па вул. К. Маркса, 63. У пачатку ХХІ стагоддзя пад знос пайшла амаль увесь радок будынкаў па вул. Леніна.

Гістарычны ўчастак №19-15 з цаглянымі руінамі пакінутымі пасля I Сусветнай вайны належаў Зуммер Герт. Сама гаспадыня пражывала па вул. Стэцкевіч, 62 (Камсамольская, 62). У 1930 г. участак падзелены паміж Копец, Жолобовым і Янкель Муларом. Мулар прадае сваю парцеллу за 5000 злотых Ганне Самусенка. Апошняя па праекце архітэктара Мікалая Катовіча будуе ў дваццаці метрах ад чырвонай лініі вуліцы двухпавярховы драўляны асабняк ў стылі мадэрн з трыма эркерамі галоўнага фасада (цэнтральны эркер увенчаны купалам) і двума эркерамі дваровага фасада (не захаваўся). На ўчастку таксама знаходіліся часовыя збудавання і гаспадарчыя пабудовы. Копец аднаўляе (магчыма будуе зноўку) цагляны даваенны дом па праекце брэсцкага архітэктара Мікалая Сінкевіча (вул. Леніна, 60). Не захаваўся.

Архітэктурнае апісанне

У 1932-33 гадах Ганна Самусенка будуе ў глыбіні ўчастка на адлегласці 8,5 м ад існуючага драўлянага асабняка цікавую для нас каменную афіцыну ў стылі канструктывізм (вул. Леніна, 62/2), па праекце вядомага пецярбургскага архітэктара Мікалая Іванавіча Катовіча. Будынак размешчаны ў глыбіні ўчастка, на мяжы з суседам Занковым, таму з паўднёвага боку праёмы адсутнічалі. На галоўны фасад выходзілі два вялікіх акна, па цэнтры галоўнага фасада пад высокім атыкам размяшчалася зашкленая дзвухпольная дзверы з фрамугай. Пластыка фасадаў дасягалася за кошт бакавых ступеністых аттиков, якія выступаюць над асноўным аб’ёмам, а таксама невялікіх аб’ёмаў якія прымыкаюць да будынка з поўначы і усходу.

Цікавасць уяўляе і функцыянальнае занаванне будынка. Планіроўка анфиладная. Прама з сталовай можна было трапіць на тэрасу. Будынак афіцыйна здадзена ў эксплуатацыю ў студзені 1934 года.

Крыніца: Уласюк Мікалай Мікалаевіч ст.

Help us improve the translation for your language

You can change any text by clicking on (press Enter after changing)